نمایش محتوای سبز

1400/4/29 - 08:56
آقاميري اسدالله
آقاميري اسدالله
امام جمعه¨ دزفول در قرن چهاردهم قمري. سيد اسدالله معروف به امام، منصب امامت جمعه¨ شهرستان دزفول را بصورت موروثي در خاندان خويش داشته است. آقا سيد اسدالله فرزند سيد نورالله فرزند سيد اسدالله فرزند سيد محمد حسين فرزند سيد عبدالباقي،  در 27 رجب 1279ق، در شهر دزفول در خانواده‌اي دانش‌پرور و روحاني، ديده به جهان گشود، خود نيز يكي از بزرگان، علما و فضلاي نامدار خوزستان به شمار مي‌رفت.

خاندان آقامير دزفولي، از ابتداي دوره¨ صفويه در دزفول مي‌زيسته‌اند و ائمه¨ جمعه¨ دزفول همواره از اين خاندان بوده‌اند. تقوا و كرامت نفسي كه در بين افراد اين خانواده وجود داشت، مردم را نسبت به آنان معتقد و دل‌بسته كرده بود. (‘ آقامير، خاندان) علماي متعددي نسل اندر نسل از اين خاندان ظهور نموده به امامت جمعه و جماعات و رهبري ديني مردم همت گمارده‌اند كه از جمله، مي‌توان از سيد عبدالباقي فرزند سيد مرتضي (‘ آقامير، سيدعبدالباقي) نام برد كه در قرن دوازدهم هجري مي‌زيست.
سيد اسدالله ميري نيز از علماي اخير و مشهور اين خاندان است كه بسياري از علماي خوزستان در زمره¨ شاگردان ايشان بوده‌اند.  تحصيلات ابتدايي و مقدماتي را در زادگاه خويش گذراند، ادامه¨ تحصيلات و علوم ديني را از محضر نياي مادري خويش آيت الله محمد طاهر معزي دزفولي فراگرفت. همچنين از سائر شخصيت‌هاي علمي و ديني شهر مانند حجت الاسلام محمد حسن دزفولي و حجت الاسلام آقا سيد حسين دزفولي نيز بهره‌مند گرديد. 
سيد اسدالله، در سال 1307ق، با برادر خود، سيد محمد رضا و دامادش سيد عبدالصمد، به عزم تشرف مشهد الرضا# و ديگر اماكن زيارتي، عازم تهران و مشهد گرديدند؛ اما به واسطه¨ كسالت برادرش مدتي در تهران مجبور به توقف شدند وي از اين فرصت براي بهره‌وري علمي و درك محضر اساتيد و عالمان تهران و قم سود جست، تا اين كه دوباره به زادگاه خود بازگشته و در كنار خدمات علمي، در سمت امامت جمعه به ارشاد و حل و فصل معضلات اجتماعي نيز مشغول شد. 
سيد امام، پس از مدتي، در ذي‌حجّه سال 1327ق به شهرستان اهواز مهاجرت كرد. اهالي شهر اهواز پس از درك حضور و شناخت شخصيت علمي و ديني وي، مسجد جامع شهر اهواز را بنا كردند و امام جمعه¨ دزفول، اولين شخصي بود كه در شهر اهواز در كنار ارشاد و تبليغ ديني و اجتماعي، حوزه¨ درسي بازگشايي كرده موفق به تربيت شاگردان زيادي گرديد و به تبع آن حوزه‌هاي علمي ديگري نيز در اهواز و ديگر نقاط آن به تدريج تأسيس شد؛ حوزه¨ علميه و علوم ديني و روحانيت، رونق پيدا كرد. 
سيد اسدالله امام تا پايان عمر در اهواز به اقامه¨ نماز جمعه و جماعت پرداخت و مجالس وعظ و ارشاد برقرار كرد و چنان مورد استقبال قرار مي‌گرفت كه رجال كشوري و لشكري اهواز را از نقاط مختلف به مسجد جامع اهواز مي‌كشاند، گاه جماعتي از اهل سنت و بهائيان نيز حضور مي‌يافتند. وي مجلس درسي نيز داشت و روزانه جماعت زيادي از خرمن علمي‌اش بهره‌مند مي‌شدند. 
سيد اسدالله، در سال‌هاي 1327، 1341 و 1344ق به عتبات عاليات سفرهاي داشته كه در هر مرتبه چند ماه در نجف اشرف اقامت مي‌گزيد و از محضر آيات، آخوند محمد كاظم هروي خراساني، سيد كاظم يزدي و سيد ابوالحسن اصفهاني كسب فيض مي‌كرد. وي به علوم فقه، تفسير، تاريخ و ادبيات پارسي و تازي علاقه¨ وافر نشان مي‌داد و در آن‌ها بر اثر سعي و پشتكار و استعداد درخشان، يد طولاي داشتند. 
از سجاياي اخلاقي ايشان، علو همت است كه در راه رسيدن به كمال و ديگر امور ديني و اجتماعي به اندك داشته علمي و فراگرفتن محدود علوم اسلامي، قناعت نكرده و تا نهايت توان، تلاش را براي كسب دانش بيشتر و فضائل والاتر از دست نمي‌داد. صفا و اخلاص از ديگر سجاياي اخلاقي وي است كه در ميان عامه¨ مردم شهرت خاصي داشت. سخاوت كه هميشه صفات مردان بزرگ بوده، ايشان در رديف اول عصر خود بود. به آنچه گفته و وعده داده بود عمل مي‌كرد، صبر و استقامت از سجاياي برجسته وي بود خصوصاً در گرفتاري‌ها و كمبودها چون كوه استوار بود، قناعت، توكل، وقار، به‌ويژه تواضع او در برابر انسان‌هاي ديگر و هم‌نوعان از صفات نمونه¨ وي به شمار مي‌رفت، از آن جاي كه تقوا و زهد و تعبد وي در برابر خداي سبحان استثنايي بود، اهل استجابت دعا بوده كه در رفع گرفتاري‌هاي ديني و اجتماعي و شفاي بيماران نفوذ تام داشت. شجاعت در گفتار، ترك تكلف او شهره¨ آفاق و زبان زد خاص و عام بود. 
سيد اسدالله امام، فرزندان صالح و فاضلي را از خود برجاي گذاشت كه هر كدام بذر پاشان معرفت و ديانت بعد از پدر بودند مانند: حجت الاسلام سيد هيبت‌الله امام كه علاوه بر خدمات ديني و اجتماعي، آثار تأليفي ارزنده‌اي مانند: تفسير سوره¨ فاتحة الكتاب، تفسير سوره¨ هود، تفسير سوره¨ انبيا، تفسير سوره¨ حج، تفسير سوره¨ قدر، تفسير سوره¨ إخلاص، نداي خرد (در اصول دين)، نغمه‌هاي خرد (در احوال حجت بن الحسن‚)، امر به معروف و نهي از منكر، اسرار خلقت و...را مي‌توان اشاره كرد.
يكي از فرزندان دانشمند وي حجت الاسلام آقا سيد محمد كاظم امام، استاد دانشگاه در تهران و اهل تحقيق و پژوهش علمي بود كه از آثار برجا مانده¨ او، تصحيح و تحشي كتاب روضات الجنات في اوصاف مدينة هرات در دو جلد، و تصحيح، مقدمه ادب جلد دوم، و تصحيح، دقايق الشعر، ترجمه¨ فارسي كتاب الاطباء والحكماء، ابن‌جلجل اندلسي، نگارش: تاريخ تصوف اسلامي، تاريخ فرقه معتزله، تاريخ مشهد الطوس، تاريخ فقه اسلامي، كه همگي در زيور چاپ آرايش يافته و مورد استفاده مجامع علمي و فرهنگي مي‌باشد. 
سيد اسدالله امام، يازدهمين فرد از ائمه¨ جمعه¨ مسجد جامع دزفول بود كه در سال 1357ق، در اهواز رحلت كرد و به رسم امانت در قبرستان اهواز سپرده و در سال 1360ق، پس از انتقال به نجف اشرف در قبرستان وادي السلام، در مقبره¨ خاندان آقا شيخ محمد حسن معزي مدفون گرديد. 
منابع: تاريخ علما و روحانيت دزفول، علي راجي، قم، زائر، 1382ش؛ خاندان سادات گوشه دزفول، سيد محمد علي امام اهوازي، دزفول، هيأت ناشران شجره¨ خاندان سادات گوشه، 1412ق؛ زندگاني و شخصيت شيخ انصاري، مرتضي بن محمد امين انصاري (معاصر)، بي‌جا، 1402ق؛ مسجد جامع دزفول و تاريخچه آن، سيد محمد علي امام اهوازي، تصحيح: محمد حسين حكمت فر ـ عبدالرضا حسن پور، دزفول، دار المؤمنين، 1389ش؛ معزّي نامه (شرح خاندان سادات معزّي دزفول)، عبدالحسين طالعي ـ عباسعلي مردي، تهران، مركز اسناد مجلس شوراي اسلامي، تهران، 1390ش.
عبدالمجيد ناصري داوودي - غلام رسول محسني

کپی لینک کوتاه
متن برای شناسایی تازه سازی CAPTCHA