منوی مدیریت محصول

در آذرشهر، یکی از شهرهای آذربایجان شرقی، متولد شد و در تبریز به شهادت رسید. پدرش آقا میرعلی از سادات محترم آذرشهر بود. هنوز شانزده بهار از عمر سید اسدالله سپری نشده بود که چراغ زندگی پدر به خاموشی گرایید. سید اسدالله در اوایل جوانی بود که به سلک طالبان علم و کمال راه یافت، هرچند در زمان حیات پدر خواندن و نوشتن را در حد ابتدایی در مدرسه طالبیه تبریز فراگرفته بود، اما مرگ پدر و گیردار مشکلات زندگی مدت‌ها او را از این راه بازداشت. زمانی که سید برای تحصیل علم تصمیم به هجرت گرفت، اسلام و روحانیت روزگار سختی را می‌گذراندند. از یک‌سو رضاخان پهلوی در اوج قدرت و استبداد، فعالیت علمای اسلام را محدود ساخته بود و از سویی دیگر ظهور روشنفکران غرب‌گرا و سرسپرده به فرهنگ بیگانه در ایران، عرصه تلاش برای تبلیغ احکام و ارزش‌های اسلام را تنگ‌تر می‌نمود. بااین‌همه قلب لبریز از عشق و شعف به معارف اسلامی او را واداشت که به قم هجرت کند و از محضر بزرگان دانش فقه، اصول و فلسفه بهره‌مند گردد. امام خمینی از شاگردان برجسته آیت‌الله حاج شیخ عبدالکریم حایری به شمار می‌رفت. سید اسدالله مدنی چهار سال در محضر امام خمینی حضور یافت در سال 1363 (چهل‌سالگی) به زیارت خانه خدا رفت و پس از اتمام مراسم حج، بی‌درنگ به‌سوی نجف اشرف روانه گشت. اجتهاد در ابواب مختلف فقهی و علوم عقلی که آرزوی هر طالب علم و کوشا در مسیر تحصیل است و سال‌ها حتی در ایام کهولت سن به دنبال آن می‌گردد، چیزی بود که آیت‌الله مدنی در دوران جوانی بدان رسیده بود. آیت‌الله مدنی پس از شهادت آیت‌الله قاضی طباطبایی، نخستین امام‌جمعه تبریز، از سوی امام خمینی (ره) به‌عنوان نماینده ولی‌فقیه و امام‌جمعه تبریز انتخاب شد و در این سنگر به پاسداری و حراست از آرمان‌های انقلاب اسلامی همت گماشت. این مجاهد نستوه سرانجام در بیستم شهریور 1360 ش برابر دوازدهم ذی‌قعده 1401 ق در 68 سالگی در همین سنگر پس از اقامه نماز در محراب نماز جمعه تبریز توسط منافقین به شهادت رسید.