منوی مدیریت محصول

با فراگير شدن جرقه هاى اوليه انقلاب و فشار نيروهاى  مخالف رژيم و هماهنگى قيام هاى مردمى به رهبرى حضرت امام خمينى (ره) و پس از وقايع خونين كشتار 17 شهريور و 13 آبان 57 و برگزارى مراسم چهلم هاى مختلف در شهرهاى كشور و نيز اعتصاب كارگران شركت نفت و از همه مهمتر چاپ اعلاميه توهين آميز روزنامه اطلاعات، كنترل امنيت كشور از دست نيروهاى رژيم و حتى حكومت نظامى خارج شد و موجب گرديد كه در مدت زمان كوتاهى، پايه هاى اقتدار رژيم 2500 ساله شاهنشاهى سست شده و منجر به فرار شخص اول مملكت گردد. در آن تاريخ، همه ناظران سياسى معتقد بودند كه حل بحران با ادامه حضور شاه امكان پذير نيست و رهبر انقلاب اسلامى، به هيچ عنوان حضور شاه و رژيم سلطنتى را تحمل نخواهد كرد. شاه نيز به اين موضوع واقف بود. در اين زمان، وى، تنها خروج از كشور را به نفع خود مى دانست. سرانجام محمدرضا پهلوى سه روز پس از تشكيل شوراى سلطنت به همراه همسر و خانواده خويش در حالى ايران را براى هميشه ترك نمود كه به شدت مى گريست. آنها سوار بر هواپيماى اختصاصى شهباز شده و در حالى كه يك جت بوئينگ 707 و ده ها هليكوپتر آن را همراهى مى كردند از كشور خارج شدند. پس از رفتن شاه از كشور، جشن و شادمانى، سراسر ميهن را فرا گرفت، مجسمه هاى شاه پايين كشيده شد و اركان رژيم شاهنشاهى متزلزل تر گرديد.