منوی مدیریت محصول

 حجت الاسلام والمسلمین حبیب‌الله شعبانی‌ در درس اخلاق حوزه علمیه همدان، با اشاره به روایتی از امام کاظم(ع) درباره جایگاه عقل و حقیقت دنیا، اظهار داشت: انسان عاقل باید میان زندگی دنیا و آخرت مقایسه کند و بداند که دنیا حقیقتی زودگذر و ناپایدار است و نباید آن را مقصد نهایی زندگی قرار دهد.

وی با بیان اینکه در روایات، دنیا به «سایه ابر»، «خواب آشفته» و «عسل آمیخته با سم» تشبیه شده است، افزود: انسان باید بداند لذت‌ها و برخورداری‌های دنیوی ماندگار نیستند و اگر دل‌بستگی انسان به دنیا بیش از اندازه شود، او را از توجه به آخرت و بهره‌مندی از نعمت‌های معنوی بازمی‌دارد.

نماینده ولی‌فقیه در استان همدان با تأکید بر اینکه دنیاطلبی تنها به ثروت‌اندوزی محدود نمی‌شود، تصریح کرد: گاهی درس خواندن، تدریس، تبلیغ، مسئولیت و حتی فعالیت‌های حوزوی نیز می‌تواند برای انسان به دنیا تبدیل شود؛ بنابراین انسان باید مراقب باشد که فعالیت‌های خود را با انگیزه‌های نفسانی و تعلقات دنیوی آمیخته نکند.

وی با اشاره به مفهوم «شرح صدر»، گفت: یکی از نعمت‌های بزرگ الهی شرح صدر است و از نشانه‌های آن، فاصله گرفتن از فریب دنیا، توجه به آخرت و آمادگی برای مرگ است، طلبه‌ای که از شرح صدر برخوردار باشد، باید ظرفیت پذیرش حق داشته و در برابر مردم نیز روحیه‌ای گشاده و همراه با محبت داشته باشد.

عضو خبرگان رهبری، با بیان اینکه برخورداری از امکانات مادی به خودی خود دنیاطلبی محسوب نمی‌شود، خاطرنشان کرد: داشتن خانه مناسب، وسیله زندگی و درآمد کافی مورد نکوهش اسلام نیست؛ مسئله اصلی گرفتار شدن انسان در دنیا است، اگر فردی برای تأمین زندگی خانواده، کمک به دیگران، صله رحم و انجام مسئولیت‌های خود به دنبال درآمد باشد، صرف برخورداری از امکانات را نمی‌توان دنیاطلبی دانست.

وی با تأکید بر ضرورت برنامه‌ریزی اقتصادی طلاب، اظهار کرد: طلبه باید از دوران تحصیل برای آینده زندگی خود تدبیر داشته باشد؛ چراکه همسر و فرزندان نیازهای مادی دارند و نمی‌توان بدون برنامه‌ریزی، سال‌ها زندگی را به آینده موکول کرد، در آموزه‌های دینی نیز تلاش برای توسعه معقول زندگی خانواده و تأمین نیازهای همسر و فرزندان مورد نکوهش قرار نگرفته است.

امام جمعه همدان با بیان اینکه فقر در آموزه‌های اسلامی نکوهش شده است، گفت: اسلام برای فقیر عزت و احترام قائل است، اما فقر را توصیه نمی‌کند و زندگی خانواده باید به حد کفاف برسد، طلبه نیز باید در کنار تحصیل علم و تهذیب نفس، برای زندگی خود تدبیر داشته باشد تا بتواند با آرامش و ثبات بیشتر در مسیر علم، معنویت و خدمت به دین حرکت کند.